Mieke & Frank

Staanplaatsen bij Ryanair! Niet echt vernieuwend....

Vandaag verscheen volgend bericht op de website van Het Laatste Nieuws: 

"We zijn van Ryanair al veel gewend, maar het meest recente plan van de lagekostenmaatschappij slaat toch alles: passagiers zullen in de toekomst mogelijk moeten rechtstaan tijdens een vlucht. Ryanair is zelfs al met Boeing aan het onderhandelen om een vliegtuig met staanplaatsen te bouwen. Op die manier wil de maatschappij meer passagiers in één vliegtuig proppen, meldt de Daily Mail."

Vernieuwend? Gelezen op mijn blog ja: 

"Vergeet de wc-dame niet!"

Hopelijk kopieert hij ook de andere ideeën niet...

Beaufort 03 in De Haan

Aan de Belgische kust loopt voor de 3de keer de Kunsttriënnale "Beaufort". In De Haan worden toch wel twee zeer sterke werken tentoongesteld.

Eerst is daar "Le Vent souffle où il veut" van de Franse kunstenaar Daniel Buren. De ondertussen 71 jarige artiest is zeker niet aan zijn proefstuk toe wat internationale kunstmanifestaties betreft. Hij was oa immers reeds aanwezig op het Duitse "Documenta" en de "Biënnale van Venetië".

"Le Vent souffle où il veut"

"100 vlaggenmasten met kleurrijke windhanen symboliseren een bos op het strand", aldus de kunstgids. Zou kunnen, maar dan is de plaatsing wel verkeerd gebeurd: bomen staan niet op een mathematische manier ingepland, maar willekeurig, her en der; een heel verschil met de plaatsing in De Haan. Wat er ook van zij: het werk is misschien niet super origineel, maar wel zeer geslaagd.

Mijn favoriete werk in De Haan is evenwel "Saqueando nuestra histora" van het Chileense kunstenaarscolectief Brigada Ramona Parra.

"Saqueando nuestra histora"

De kunstenaars zijn er in geslaagd om hun typisch Zuidamerikaanse kleuren en globale thematiek perfect te integreren in een weinig bekende plaats in De Haan: de tunnel die het Zeepreventorium verbindt met het strand. De kinderen van het instituut hebben trouwens meegewerkt aan het realiseren van het project. 

Schitterende realisatie: een waarschijnlijk grauwe tunnel is verworden tot een blijvend kunstwerk dat toegevoegde waarde geeft aan het instituut, het strand en de kustplaats. Zo zouden er meer moeten zijn.

Jammer dat Oostende bij de allereerste Beaufort geen fondsen heeft gevonden om "Maman" van Louise Bourgeois als bewaker van Ensors graf naast het Duinenkerkje te behouden.

"Maman"

20 km door Brussel 2009: De Resultaten!

Het was opnieuw warm, velen zagen er tegenop, maar de sfeer zat er zeer goed in. Ook dit jaar zijn we met "Thomas Cook & Friends" de uitdaging aangegaan om het heuvelige parcours van deze klassieker te bedwingen. 

Zowel Thomas Cook, Thomas Cook Airlines, als  Delaware hadden hun beste kandidaten en enkele nieuwkomers naar voorgeschoven, maar opnieuw hebben ze de duimen moeten leggen voor pedagoog en schrijver Ron Langenus, die met een persoonlijke besttijd iedereen ver achter zich heeft gelaten!

Belangrijk evenwel, alle starters hebben de eindmeet bereikt en zijn met een voldaan gevoel opnieuw naar huis teruggekeerd, al peinzend, volgend jaar sta ik hier opnieuw. Ik hoop er dan ook opnieuw bij te zijn wanneer ik verlost ben van mijn aanslepende kwetsuur.

Ron Langenus - Schrijver - 1:21:55 

Koen Mertens - Thomas Cook - 1:24:48 

Carl-Philippe Combes - Thomas Cook Airlines - 1:38:13 

Maarten Boone - Thomas Cook - 1:38:55 

Jan Delaere - Delaware - 1:39:42 

Pieter Blockx - Thomas Cook Airlines - 1:44:27 

Nick Mahieu - Delaware - 1:44:52 

Michaël Scheidler - Thomas Cook - 1:50:28 

Tom Brutin - Thomas Cook - 1:52:25 

Guy Germonpre - Delaware - 1:52:33 

Martin Van Caelenbergh - Thomas Cook - 1:52:36 

Maarten Coppieters - GE - 1:52:49 

Tom Poppe - Delaware - 1:52:56 

Yvan De Clercq - Thomas Cook - 1:54:21 

Frederick Allegaert - Delaware - 1:56:24 

Bob Magotteaux - 1:57:21 

Jan De Bock - Delaware - 1:57:38 

Michiel Van Caelenberg - Thomas Cook Airlines - 1:59:04 

Johan Ysenbrandt - Thomas Cook - 2:00:22 

Bernard Vanhoorne - Delaware - 2:00:33 

Bart De Vrieze - Delaware - 2:02:13 

Wouter Ramon - Delaware - 2:08:52

Mocht er iets niet kloppen aan de rangschikking, laat het me weten!

Over 1 week: "20km door Brussel"

Over 1 week is het weer zo ver: de "20km door Brussel". Ook dit keer nemen we deel met onze "Thomas Cook & Friends" delegatie. Dit jaar wordt het superspannend! De toppers van de vorige jaren zijn er opnieuw: Ron Langenus, Maarten Boone en Carl-Philippe Combes. Daarnaast heeft ook Delaware zijn hazewinden ingeschreven met Nick Mahieu en Jan Delaere. En wat gezegd van Thomas Cook nieuwkomer Koen Mertens die wel eens voor een verrassing zou kunnen zorgen...

Winnen is 1 zaak, deelnemen blijft het belangrijkste. Alvast succes aan alle deelnemers. We zien elkaar volgende week aan de Thomas Cook autocar, same time, same place.

Hieronder alvast de "Thomas Cook & Friends" deelnemers van dit jaar:

Ron Langenus - Carl-Philippe Combes - Nick Mahieu - Jan Delaere -  Maarten Boone - Geert Maesele - Maarten Coppieters - Bernard Vanhoorne - Wouter Vanhoutte - Guy Germonpre - Frederick Allegaert - Michiel Van Caelenberg - Johan Ysenbrandt - Jan De Bock - Bart De Vrieze - Wouter Ramon - Andy Taloen - Constantino De Graeve - Gert De Caluwé - Tom Poppe - Hannes Dooms - Koen Mertens - Tom Brutin - Michaël Scheidler - Pieter Blockx.

Mocht ik nog iemand vergeten zijn, laat het me snel weten!

Het wordt aanpassen (De) Morgen

Als gepassioneerd lezer van het eerste uur, gaat het aanpassen worden: De Morgen zonder Vandeweghe, Claus en Dewulf. Weg met de Rebel van de sport, de vernieuwer van het Beeld en de relativerende Filosoof.

Ik ga mijn leesgewoonte in de ochtend moeten aanpassen, of mijn krant? 

Iedereen is vervangbaar, maar de keuze, om door het ontslag van o.a. 3 prominente pijlers, de crisis het hoofd te bieden, vebaast me ten zeerste. Ik ken geen van de slachtoffers persoonlijk, maar ik heb hun werk toch wel ten zeerste gewaardeerd. Vandeweghe ging dan misschien (af en toe) te ver en was vaak (te) kritisch, maar hij bracht het niveau van de sportjournalistiek toch een stuk hoger. Claus bewees als één van de eersten dat een krant meer is dan beeld alleen. Hij gaf met zijn foto's toegevoegde waarde aan de tekst. Dewulf gaf de voorpagina om de 2 dagen een relativerende filosofische noot en was het tegengif voor Camps' sarcastisch venijn.

Hopelijk werden de juiste maatregelen genomen en komt De Morgen zonder al te veel kleerscheuren uit de crisis.

Vandeweghe, Claus, Dewulf het gaat jullie goed en ik heb van jullie bijdragen genoten. 

Charles Cotonay: oud, maar niet verouderd!

"In 2009 moeten kledingwinkels ruim, luchtig & modegevoelig zijn om nog succes te kennen". Maar, is dat wel zo? "Blouse-winkel" Charles Cotonay in centrum Parijs (25, Rue Tronchet) bewijst dat het ook anders kan. Hij wijkt voor 100% af van de 'succespaden' en dat niet op z'n 'Abercrombies', in tegendeel.

Charles Cotonay ziet er uit van buitenuit als een Engelse winkel uit de vorige eeuw: 2 kleine etalages, deur in het midden en de blouses uitgestald zoals in de 19de eeuw; op rijen naast en onder elkaar. Geen franjes. En toch heeft de etalage 'stopping power'. Het uitgebreide assortiment in alle kleuren, van effen tot overdadige 'jardins anglais' bieden een aantrekkelijk geheel. 

Eens de drempel overschreden, gaat de verwondering verder. Geen hippe 'Fitch' girls of boys, maar een echte Parisienne op leeftijd heet je welkom. De juiste maat vinden, gebeurt via het aantrekken van een van de blouses die reeds op dé kapstok klaar hangt: 1 kapstok met een exemplaar in elke maat. Snel is de maat genomen. Kiezen wordt nu wel gemakkelijk, de verschillende modellen liggen immers gesorteerd per maat en niet per model. Van alle modellen zijn alle maten in stock. 

Wanneer een exemplaar verkocht wordt, gaat de 'assistente' onmiddellijk naar de stock om de ontbrekende maat opnieuw aan te vullen en... een nieuwe bestelling wordt genoteerd. Efficiëntie ten top. Dat geldt ook voor de betaling, en die hoeft niet in cash.

Alvorens de winkel te verlaten, krijg je de kers op de taart: "Zal ik je krant mee in de zak stoppen bij de blouses, mijnheer? Dan kun je alles gemakkelijker dragen & hier nog 2 visitekaartjes. Tot de volgende keer."

Die volgende keer zal er waarschijnlijk wel eens komen.

Interview Mieke

Interview door Lindsey Vanderveken ter gelegenheid van de Indig'O Tentoonstelling 'Madammen zien het anders' op 6 maart 2009 in Meise.

Vergeet de wc-dame niet!

Ryanair's topman Michael O'Leary onderzoekt de mogelijkheid om het toiletgebuik tijdens de Ryanair vluchten betalend te maken. En om het eenvoudig te houden, denkt hij aan een rond bedrag van 1 pound (zo lang het Britse pound nog iets meer waard is dan de euro?). Een kleine investering van een slot op de wc-deur volstaat.

Toegegeven, de creativiteit van de Ierse 'lagekosten (sic) maatschappij' is fenomenaal, maar Paul Van den Boeynants zei het jaren geleden al, 'trop is te veel'. Het ticket zelf mag dan (in sommige gevallen) zeer laag zijn, de vlucht zal dat niet (altijd) zijn gezien zo wat alle andere basisdiensten betalend zijn of worden afgeschaft zoals de incheckbalie.

Het dient ook gezegd dat Ryanair een ware revolutie in ons reisgedrag heeft gerealiseerd en velen de mogelijkheid heeft gegeven om al vliegend een bestemming te bereiken, of althans in de omgeving er van, zodat mits een extra vervoermiddel de verhoopte bestemming bereikt wordt.

O'Leary beseft nu ook dat 'gratis vliegen' (nog) een utopie is en gaat dan ook op zoek naar extra inkomsten die zijn klant dient op te hoesten. Betalend toiletbezoek blijkt daar dus 1 van te zijn. Maar zal dat voldoende zijn? Ik vrees van niet. Daarom nog enkele suggesties; waarom geen extra vragen:

- wanneer je meer weegt dan de gemiddelde Europeaan? £1 per kg.
- wanneer je je jas wil uittrekken op de vlucht? £1 per kledingstuk.
- wanneer je iets wil vragen aan de hostess? £1 per vraag.
- wanneer je zelf meegebracht eten wil opeten? £1 per broodje.
- wanneer je een zelf meegebracht drankje wil opdrinken? £1 per blikje.
- wanneer je een spuugzakje wil? £1, om het eenvoudig te houden.
- wanneer je wc papier wil? £1 voor 5 blaadjes. Promotie!
- wanneer je het leeslampje wil gebruiken. £1 voor 1 uur.

Tot slot, het ei van Colombus: staanplaatsen! Alhoewel, die idee werd in 2006 al eens geopperd, maar werd toen niet weerhouden omwille van de veiligheid.

Voor verdere suggesties, 1 adres: info@ryanair.com

Eindejaarstentoonstellingen Londen (part3)

Onlangs  is de vernieuwde Saatchi Gallery in Londen opnieuw geopend en het loont meer dan de moeite. De locatie in King's Road, in het voormalige Duke of York's HQ, is subliem en de architecten hebben gezorgd voor een hoogstandje van schitterend geïntegreerde hedendaagse architectuur in een traditioneel Engels gebouw, met buitenmuren intern ingewerkt, en integratie van moderne materialen als glas, beton en aluminium. De vernieuwde zalen brengen de tentoongestelde werken optimaal tot hun recht door hun eenvoud en optimale belichting. Maar er is meer dan het gebouw.

Op dit ogenblik loopt er een boeiende tentoonstelling: “The Revolution Continues: New Art from China”. Een zeer toegankelijke, maar zeker niet vrijblijvende, expo met zeer uiteenlopende werken van hedendaagse Chinese kunstenaars.

Opvallend zijn zeker Zhang Huan, met zijn (schilder)werken uit asse:

Zhang Xiaogang met zijn portretten:

Yue Minjun en zijn roze lachende mannen met meer dan een pepsodent-glimlach:

Feng Zhengjie, een Chinese Wharhol:

Tot slot zijn daar Sun Yan & Peng Yu die de vroegere wereldleiders levensgroot in elektrische rolstoelen laat plaatsnemen en die nog wat risicoloos tegen elkaar laat aanbotsen. Een bevreemdend schouwspel:

Een galerij om nog eens naar terug te keren.

Eindejaarstentoonstellingen Londen (part2)

Tot 18 januari 2009 kun je in de Tate Britain nog een bezoek brengen aan de expo die gewijd is aan de prestigieuze Turner Prize. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een Brits kunstenaar onder de 50 die zich de voorbije 12 maand op 1 of andere manier heeft onderscheiden.

Voor mij was het dit jaar een echte afknapper, en dat had zeker niets te maken met het ontbreken van spectaculaire, schokkende werken. Sinds zijn ontstaan moesten exposities het immers vaak hebben van het schokkende: olifantendrollen, een onopgemaakt bed, een doorgesneden koe of aan en uitgaande lampen.

De genomineerden, Runa Islam, Mark Leckey, Goschka Macuga en Cathy Wilkes hielden het dit keer biezonder 'sober', maar tevens zeer hermetisch. Té hermetisch. Nieuwe kunst(enaars) word(t)(en) natuurlijk vaak verafschuwd, maar ik stel me zeer de vraag of 1 van de genommineerden nog carrière gaat maken.

De muur met reacties van bezoekers was alvast bijna unaniem negatief, al heeft de meerderheid het natuurlijk niet altijd bij het rechte eind.

Let's wait and see.

PS: winnaar dit jaar was Mark Leckey.

Eindejaarstentoonstellingen Londen (part1)

Londen staat al jaren gekend om zijn schitterende tentoonstellingen, maar dit (na)jaar slaat het werkelijk alle records. Eén citytrip volstaat helemaal niet om al het wonderlijks te bewonderen. Eerst (?) en vooral is daar de overweldigende expo rond Francis Bacon in de Tate Britain.

Een "mooie" tentoonstelling kun je het moeilijk noemen, een indrukwekkende expo is het zeer zeker. In 9 zalen krijg je een veelal chronologisch overzicht van het oeuvre van deze getormenteerde in 1909 in Berlijn geboren kunstenaar.

Ook al staat 'de mens' meestal centraal in zijn schilderijen, de lichamen zijn steeds vervormd en stralen alles behalve geluk uit. "Study from the human body" is daar waarschijnlijk de enige uitzondering op:

"Three Studies for Firgures at the Base of a Crucifixion", wat zijn eigenlijke doorbraak betekent daarentegen tonen daarentegen hoe Bacon omgaat met het menselijk lichaam en hoe hij staat tegenover het christendom:

De schilder is dan ook overtuigd atheïst, getuige één van zijn talrijke studies van "Paus Innocentius X" naar Velasquez:

In zekere zin, gaat hij, mutatis mutandis, met verf en het menselijk lichaam om zoals Lucian Freud. Dat hij van deze laatste een studie maakte, valt dan ook niet te verwonderen:

Nog tot 4 januari. Rep je!

Alle belangrijke wereldleiders verzameld: 24 mannen, 1 vrouw

  

Wedding in the meatpacking district

 

Een bewolkte oktobermiddag in New York City, de meatpacking district. De werkdag van de slagers zit er stilaan op. De laatste roestige vrachtwagens vertrekken, wolken roet achter zich latend. Ze maken plaats voor de de tweede shift: kunstenaars, galeriehouders en modegoeroes. 4 opgedirkte Duitse stylistes (?) van middelbare leeftijd komen een gerenoveerd ex-slagerspand buiten, op weg naar een van de trendy restaurants die in de plaats is gekomen van de grauwe onheilspellende 19de eeuwse panden die je toen best alleen bij daglicht voorbij liep.

De 3 blokken tussen de 11th Avenue en 9th, startend op de 14th street en eindigend in Gansevoort (sic) street zijn in volle verandering. Een unieke mix die de bezoeker voortdurend op een verkeerd been zet. Een muurschildering-reclame voor 'Remy Martin' die jeugd, schoonheid & gestilleerd geweld verheerlijkt, appelleert reeds aan shift 3 van het district: de exclusieve nachtraven die 20 dollarbiljetten op de meest uiteenlopende manieren weten te gebruiken. Maar daarvoor is het nog veel te vroeg.

Een doordeweekse New Yorkse die je 30 straten noordelijker verwacht, haast zich voorbij een stralend bruidspaar dat zich uitgebreid laat fotograferen voor de roodbakstenen muur onder een oude brug. De hoopvolle toekomst in contrast met het rauwe verleden in heropbouw.

Zo lijkt het: bruid en bruidegom zijn even artificieel als de reclame: het zijn figuranten die optreden als model voor aspirant fotografen. Aleen hebben zij de foto niet gehaald.

McCain & New York

Is zondag e.k. met de marathon een belangrijke dag voor New York, dan is volgende week dindag D-day voor de Verenigde Staten, de wereld zeg maar. Wie wordt de 44ste president van de USA?

Blijft alles bij het oude, of krijgen we de eerste zwarte president? Wanneer het alleen van de New Yorkers zou afhangen, zouden we niet moeten twijfelen. De Big Apple heeft duidelijk gekozen. Je vindt er alleen maar Obama prullaria: T-shirts, buttons, kopjes, baseball-caps, sweaters.

Geen enkele verkoper waagt er zich aan om McCain aan te prijzen. Alhoewel op 6 dagen tijd werd ons 2 keer de Repubikeinse kandidaat aangeboden: als condoom (sic) en als taart. Al dient hier wel aan toegevoegd dat bij de bakker er nog slechts 1 doos Obama taart overbleef, terwijl de McCain stapel nog aangeroerd was. Houdbaarheidsdatum was 4 november...

Affiche in de straten van New York

Run Lebow, run!

Zondag 2 november is het opnieuw zo ver, dan wordt voor de 38ste keer de New York City Marathon gelopen. Een kleine 40.000 deelnemers tellen nu de laatste dagen af. Of je nu 2u04 ambieert of 'alleen' gezond de eindmeet wil bereiken, iedereen is even zenuwachtig.

In 2005 was ik er ook bij, en het was een onvergetelijke ervaring. Mijn tweede marathon, maar wel diegene waar ik altijd van gedroomd had: 37.000 starters van over de hele wereld, 2 miljoen enthousiaste toeschouwers, een uniek loopavontuur door de 5 New Yorkse 'boroughs'.

Mocht de NYC Marathon niet plaatsvinden - zelfs 9/11 kon hem niet verhinderen - niemand zou het kunnen begrijpen, maar zo is het niet altijd geweest. 1 man ligt aan de basis van de moeder aller marathons: Fred Lebow. De Roemeense immigrant organiseerde in 1970 de eerste marathon. 55 deelnemers overschreden de finish. Lebow zelf was 42ste. Fred Lebow is ondertussen jammer genoeg overleden ten gevolge van een hersentumor, maar geen enkele marathonliefhebber zal hem ooit vergeten. Zeker nu niet meer, gezien morgen een film over zijn leven gelanceerd wordt: "Run for your life".  Thanks, Fred!

Klik hier en bekijk de preview van de film.