"Er waren twee mensen die ik nog graag voor mijn boek had gefotografeerd. Johnny en Fabiola". Dat schrijft Stephan Vanfleteren in de opmerkelijke inleiding van zijn fotoboek "Portret", dat een overzicht geeft van het opmerkelijke oeuvre van de topfotograaf. Een zeer leesbare en interessante inleiding die bewijst dat Vanfleteren ook kan fotograferen met zijn pen.
Een selectie van de foto's uit het lijvige boek hangt tot 3 december in het Wintercircus Mahy in Gent, een gift van het gerenommeerde Bouglione Circus, meer dan 100 jaar geleden.
Het dient gezegd dat de stad het unieke gebouw niet de zorg heeft gegeven die het eigenlijk verdient, maar tegelijkertijd is het ook een omgeving waar de werken op een schitterende manier tot hun recht komen.
De meeste foto's zijn (voor De Morgen lezers) niet nieuw, maar de grootte, combinatie en het contrast zorgen voor een extra dimensie. En wat is er boeiender dan de artiesten die je bewondert geportretteerd te zien via een vlijmscherpe lens die er in slaagt van buitenaf het innerlijke van de mens te tonen ook al ontkent Vanfleteren dat.
Een enkele keer gaat Vanfleteren nog een stap verder, met zijn foto van Paul Delvaux, wanneer hij bij de schitterende foto ook nog een persoonlijke tekst toevoegt, die bewijst dat hij de top van het Belgische schrijverslegioen door en door kent.
Is de tekst niet goed leesbaar? Perfect, een extra reden om zelf eens te gaan kijken!
Tot slot:
Hét afscheid van de schrijver die samen met Hugo Claus mijn adolescentie heeft bepaald. Het is niet mijn beeld van Jan Wolkers, maar een beeld door Stephan Vanfleteren: de ultieme afscheidskus.
Pakkend mooie beelden!
En de tekst bij het portret van Delvaux kneep me letterlijk de keel toe en tja de traantjes volgden.
Geplaatst door: Mieke | 6/09/09 om 22:29