Mieke & Frank

'Big Sue', getekend Lucian Freud

Toen we enige tijd geleden in Den Haag de schitterende overzichtstentoonstelling van Lucian Freud bezochten, waren we beiden overdonderd door de krachtige werken van deze Britse schilder met Duitse roots. Zijn werken zijn zo beklijvend dat ze een blijvende plek in je geheugen opeisen. We dachten dankzij deze expositie de krachtigste werken uit Freud's oeuvre gezien te hebben, maar dat is blijkbaar niet het geval.

Vandaag werd via de pers immers het schilderij 'Benefits Supervisor Sleeping' uit 1995 voorgesteld. Een schilderij in privé-bezit, dat nooit eerder werd tentoongesteld en dat volgende maand in New York wordt geveild:

Specialisten verwachten dat het werk minstens 25 miljoen dollar zal opbrengen; de hoogste som ooit betaald voor een werk van een levend kunstenaar.

Over de prijs kan zeker gediscussieerd worden, maar 'Big Sue', zoals het werk ook genoemd wordt, is een fascinerend voorbeeld van wat een schilder met verf kan doen: ontkleden en kleden; de harde realiteit  verzachten en verwarmen en dat zonder enige kleinburgerlijke (zelf)censuur die opnieuw hoogtij schijnt te vieren in één van de rijkste regio's ter wereld.

Lucian Freud

Lucian Freud bekijkt zichzelf in een spiegel. Hij schildert wat hij ziet of wat hij wil zien? Of wat hij wil wat de toeschouwer ziet?

Twee kleinkinderen kijken toe, schuchter vanuit de linker benedenhoek. De toekomst teruggedrongen als een onbeduidend detail. Het hoofdpersonage zuigt alle aandacht op. Die van zichzelf en die van de toeschouwer.

Narcisme, maar dan wel geniaal. Van altruïsme is geen sprake. En toch onweerstaanbaar.

Vrouwen maken zich op en laten zich verleiden. Ze laten zich van hun beste kant zien. Als dank kleedt de schilder hen letterlijk en figuurlijk uit; benadrukt alle onvolmaaktheden en vergroot ze uit zonder enig medelijden.

88 jaar, meer dan 40 kinderen en 12 uur per dag actief. Een fenomeen, en toch een bezoek meer dan waard!