Mieke & Frank

Vapiano: pasta - pizza - bar

Iedere marathonloper weet het: de avond voor de wedstrijd eet je best nog een goeie pasta teneinde voldoende koolhydraten te 'stapelen' om de klop van de hamer rond kilometer 30 te boven te komen. In Berlijn heb ik op die manier restaurantketen Vapiano leren kennen.

Vapiano is een van origine duitse (sic) keten die zich gespecialiseerd heeft in pasta en pizza. Tot zo ver niks speciaals, maar het concept is werkelijk zeer goed uitgedacht en het eten bijzonder lekker. De 'experience' begint reeds bij het binnenkomen: een vriendelijke hostess heet je welkom en geeft je een 'Vapiano-chipkaart' en menu. Daarmee ga je naar bar, pizza-, pasta- of slastand en je laat je in een mum van tijd een dagverse schotel maken met schitterende verse ingrediënten. Tegelijkertijd wordt je chip geladen.

Niet alleen het eten is bijzonder lekker, ook aan de omgeving is gedacht: zeer veel licht en natuurlijke materialen, perfect om je op te laden voor de wedstrijd, maar evenzeer om te genieten na een dag vermoeiend slenteren door een grootstad als berlijn.

En voor de prijs hoef je het zeker niet te laten: met z'n tweeën lekker eten (verse chocoladetaart inbegrepen!) kan voor minder dan 20 euro. Betalen doe je door aan de kassa je chipkaart af te geven.

Al bij al tof concept, vers, lekker en zeer betaalbaar. Nu ook in Londen... goed voor de volgende marathon!

Een nieuw wereldrecord op de marathon: 2:03:59

        

2:03:59, zo lang deed Haile Gebrsellassie over de legendarische 42,195km in Berlijn. Fenomenaal! Ik deed er zondag vier uur twaalf minuten en negenenveertig seconden over. Iets meer dan het dubbele. En toch, bij zijn aankomst was de oude én nieuwe recordhouder uit Ethiopië overgelukkig, maar dat was ik evenzeer: mijn vierde marathon gezond en wel uitgelopen.

Na Rotterdam, New-York en Parijs, vond ik het dit keer toch weer opnieuw een hele uitdaging. Maar dit keer zat alles wel mee: blauwe lucht, stralende zon en toch niet te warm. 1 miljoen enthousiaste toeschouwers langs het parcours (ze konden heus wel wedijveren met sportgekke New-Yorkers) die eenieder bleven aanmoedigen en meer dan eens voor kippenvelmomenten zorgde. Uitstekende bevoorrading van water, thee en fruit. Een zeer vlak en tegelijkertijd historisch parcours dat voor 1989 onmogelijk kon gelopen worden. En dan de Brandenburger Tor door naar de aankomst toe: een plaats waar zich zo vele historische gebeurtenissen hebben afgespeeld met een zeer uiteenlopend karakter van militaire parades in de jaren 30 - 40 tot het afbreken van de Muur.

Ook ik heb weer een muur mogen afbreken na kilometer 32, al was het dan een symbolische en minder historisch maar 28 september 2008 is voor mij persoonlijk een dag om nooit te vergeten.

Resultaten per SMS en e-mail

 

Over 10 dagen is het zo ver, dan sta ik - als alles verder goed verloopt - aan de start van mijn vierde marathon: Berlijn. De lange duurlopen tot 32km zitten er op, 16 weken waarin ongeveer 900 trainingskilometers werden afgelegd liggen bijna achter mij. Nu komt het er op aan om te "taperen" om "uitgerust" aan de startlijn te komen.

Een persoonlijk record zit er niet in. Ik hoop alleen gezond en wel de 42,195km te verteren zodat we nadien nog van de fantastische metropool kunnen genieten. Moest ik de voorbije marathons nog wachten tot de volgende dag om mijn resultaat te kennen, dan krijg ik nu onmiddellijk na de aankomst de (tussen)tijden doorgestuurd via SMS en mail. Van een evolutie gesproken!

Ook geïnteresseerd in het resultaat? Schrijf je hier in om een SMS en/of mail te ontvangen. Mijn startnummer is 32455, waarschijnlijk ook plaats in de rangschikking op de circa 40.000 starters.

 

Marathon Berlijn 2008: ingeschreven!

Rotterdam, New-York, Parijs. Drie marathons heb ik er ondertussen opzitten. Tijdens de wedstrijd zelf, vraag ik me steeds af waarom ik me zo wil afpeigeren. "Dit was dus mijn laatste marathon". Maar na het, gezond en wel, overschrijden van de finish verander ik steeds snel van gedacht: "Waar zou ik nog een marathon kunnen lopen?".

De dagen, weken en maanden nadien groeit evenwel opnieuw de twijfel. De tijd voedt de onzekerheid. Niet rond de wedstrijd zelf, die is immers de uiteindelijke bekroning na weken van loodzware training. Het gaat over die verdomde en tegelijkertijd voldoening schenkende duurlopen tot 32 kilometer. Zaterdagochtenden die uiteindelijk een louterend effect hebben, gezien ze steeds leiden tot filosofische overpeinzingen over alle mogelijke thema's.

Ook nu heb ik er lang over getwijfeld; maar gisteren heb ik de knoop doorgehakt en ik heb me ingeschreven voor de marathon van Berlijn die op 28 september 2008 gelopen wordt. Ik kijk alvast met gemengde gevoelens uit naar de duurlopen...

Als uitsmijter voeg ik er graag nog de beelden aan toe van de aankomst van de marathon van Chicago 2006. Een echte 'uitschuiver':