Een bewolkte oktobermiddag in New York City, de meatpacking district. De werkdag van de slagers zit er stilaan op. De laatste roestige vrachtwagens vertrekken, wolken roet achter zich latend. Ze maken plaats voor de de tweede shift: kunstenaars, galeriehouders en modegoeroes. 4 opgedirkte Duitse stylistes (?) van middelbare leeftijd komen een gerenoveerd ex-slagerspand buiten, op weg naar een van de trendy restaurants die in de plaats is gekomen van de grauwe onheilspellende 19de eeuwse panden die je toen best alleen bij daglicht voorbij liep.
De 3 blokken tussen de 11th Avenue en 9th, startend op de 14th street en eindigend in Gansevoort (sic) street zijn in volle verandering. Een unieke mix die de bezoeker voortdurend op een verkeerd been zet. Een muurschildering-reclame voor 'Remy Martin' die jeugd, schoonheid & gestilleerd geweld verheerlijkt, appelleert reeds aan shift 3 van het district: de exclusieve nachtraven die 20 dollarbiljetten op de meest uiteenlopende manieren weten te gebruiken. Maar daarvoor is het nog veel te vroeg.
Een doordeweekse New Yorkse die je 30 straten noordelijker verwacht, haast zich voorbij een stralend bruidspaar dat zich uitgebreid laat fotograferen voor de roodbakstenen muur onder een oude brug. De hoopvolle toekomst in contrast met het rauwe verleden in heropbouw.
Zo lijkt het: bruid en bruidegom zijn even artificieel als de reclame: het zijn figuranten die optreden als model voor aspirant fotografen. Aleen hebben zij de foto niet gehaald.
Laatste reacties